Pek çok insan yanan bir ateşin veya kor halindeki külün üzerine direkt olarak su serpmenin yanlış bir davranış olduğunu dile getirmektedir. Küle su dökülmemesi gerektiği konusu, toplum genelinde kulaktan kulağa yayılarak farklı şekillerde yorumlanmaktadır. Ancak yapılan tüm olumsuz veya mistik yorumlara rağmen, özellikle piknik alanlarında ya da ormanlık bölgelerde yakılan ateşlerin tamamen söndürülmesinde küle su dökmenin hayati bir faydası bulunmaktadır. Bu işlem, kontrolsüz orman yangınlarını önlemede en önemli kurallardan biridir. Bu açıdan bakıldığında pratik hayatta son derece faydalı ve gerekli bir güvenlik önlemidir.
Buna rağmen hem halk arasında yerleşmiş bazı batıl inançlar hem de kulaktan dolma bilimsel iddialar nedeniyle küle su dökmek bazı kesimlerce yanlış bir işlem olarak kabul edilmektedir. Bu algının arkasında yatan temel nedenleri iki ana başlıkta inceleyebiliriz:
1. Bilimsel İddialar ve Kimyasal Tepkimeler
Küle su dökülmemesi gerektiği yönündeki iddiaların bilimsel boyutu, su ve kor halindeki kül arasında yaşanan ani kimyasal tepkimelerle bağdaştırılmaktadır. Suyun yapısında yer alan oksijen elementinin sıcak külle temas etmesiyle birlikte, su ve ateşin birbirine reaksiyon gösterdiği savunulur. Halk arasındaki inanışa göre suda bulunan oksijen külü bir anlığına harlayarak ateşi yeniden alevlendirebilir veya ani ısı değişimiyle çevreye sıcak parçacıklar sıçratabilir. Bu nedenle bazı çevreler tarafından bu ani müdahale yanlış veya riskli bir uygulama olarak değerlendirilmektedir.
2. Batıl İnanışlar ve Kültürel Boyut
Meseleye batıl inançlar ve kültürel mitler açısından bakıldığında ise durum çok daha farklı bir boyut kazanmaktadır. Toplumdaki bazı kişiler tarafından bu eylem günah ya da uğursuzluk olarak nitelendirilmektedir. Yaygın söylentiye göre külün altında gözle görülmeyen varlıkların (cinlerin) yaşadığı, sıcak külün üzerine aniden su dökülmesi halinde bu varlıkların zarar görerek insanlara musallat olacağı iddia edilmektedir.
Ancak uzmanlar ve din alimleri, bu durumun tamamen asılsız ve batıl bir inançtan ibaret olduğunu vurgulamaktadır. İslam dininde bu tarz uğursuzluk anlayışlarına yer yoktur. Özellikle ağaçlık, çalılık veya rüzgar alan açık bir bölgede ateş yakıldıysa, doğayı korumak adına o ateşin ve külün tamamen söndüğünden emin olmak insani ve vicdani bir sorumluluktur.
Bu konu hakkında Hz. Muhammed'den (s.a.v.) nakledilen şu hadis-i şerif de tedbirli olmanın önemini açıkça ortaya koymaktadır:
"Uyuyacağınız zaman ateşi söndürmeden öylece kendi haline bırakmayın." (Kenzü'l-Ummâl, 41364)
