Kaplanoğlu, çocukluk yıllarını anlatırken fedakâr bir babanın emeğini özellikle vurguluyor. Babası Nihat Kaplanoğlu’nun balıkçılık yaparak ailesini geçindirdiğini ifade eden Kaplanoğlu, sabahın erken saatlerinde denize açılan babasının yorgun ama umut dolu mücadelesinin hayatında önemli bir iz bıraktığını belirtiyor. Yıkık dökük bir evde, mütevazı şartlarda büyüdüklerini dile getiren Kaplanoğlu, “Zor bir hayatımız vardı ama babamın kararlılığı bize her zaman güç verdi” diyor.
İlkokul yıllarını Boğaz Kaya İlköğretim Okulu’nda geçiren Kaplanoğlu, köy hayatının sade ama öğretici yönlerine dikkat çekiyor. Tahta sıralar, taş bahçeler ve pencereden görünen köy manzarasının çocukluk hafızasında önemli bir yer tuttuğunu ifade eden Kaplanoğlu, sokak aralarında oynadığı günlerin kendisine hem özgürlük hem de hayatın erken yaşta öğrettiği bir olgunluk kazandırdığını dile getiriyor.
Hayatının ilerleyen dönemlerinde yaşadığı duygusal kırılmaların da kendisini şekillendirdiğini söyleyen Kaplanoğlu, özellikle aşk acıları, ayrılıklar ve kayıpların kendisini derinden etkilediğini belirtiyor. Bu süreçlerin bazen uykusuz gecelere ve sessiz gözyaşlarına dönüştüğünü ifade eden Kaplanoğlu, tüm bu deneyimlerin kendisine duygusal dayanıklılık ve empati kazandırdığını söylüyor.
Bugün 29 yaşında bir yaşam koçu olarak insanlara rehberlik etmeye çalışan Celil Kaplanoğlu, geçmişte yaşadığı zorlukların aslında kendi yolunu çizmesinde önemli bir rol oynadığını ifade ediyor. Kaplanoğlu, hayatı köy yollarına benzeterek “Hayat bazen taşlı, bazen virajlı ama her zaman insana bir yön gösteriyor” sözleriyle yaşam tecrübelerini özetliyor.
Kaplanoğlu’na göre yaşadığı acılar ve kayıplar sadece kendisini güçlendirmekle kalmadı, aynı zamanda başkalarının yaşadığı duyguları daha iyi anlayabilmesini sağladı. İnsanların hayal kırıklıklarını, yalnızlıklarını ve kırılmış kalplerini anladığını söyleyen Kaplanoğlu, bugün yaşam koçluğu yaparken en büyük gücünün bu empati duygusu olduğunu ifade ediyor.
